"""Anna Karenina,"" deze grote roman, die de epische tragedie in nieuwe tijdsruimtecontexten probeert te herdefiniëren, presenteert de morele vraag over schuld of zonde binnen een diepe historisch-sociale context, en plaatst de verantwoordelijkheid van elk individu jegens de samenleving en hun eigen leven in het centrum van de reflectie."
Tegelijkertijd beeldt het ook alle fundamentele en centrale tegenstrijdigheden van het hedendaagse Russische leven uit.
Naast het aanpakken van de problemen van het sociale leven, de kunst en de filosofie, behandelt Tolstoj ook de vrouwenkwestie met diepe filosofische bezorgdheid, gericht op de problemen van het gezins- en morele leven.
Het is opmerkelijk dat Tolstoy na de publicatie van deze roman een diepe ideologische crisis doormaakte, die culmineerde in zijn verwerping van alle fundamenten van het bestaande systeem en zijn meedogenloze en onwankelbare kritiek op de sociale structuur, ondanks het verkondigen van het principe van niet-weerstand tegen het kwaad met geweld.
Hoewel de reikwijdte van "Anna Karenina" kleiner is dan die van "Oorlog en Vrede", zijn de personages in deze roman complexer.
Ze lijken gevoeliger, en hun innerlijke spanningen en angsten weerspiegelen de onzekerheid en instabiliteit van het leven als geheel.
"""Anna Karenina"" is ook, tot op zekere hoogte, een autobiografische roman."
Tijdens het schrijven onderging Tolstoj een proces van zelfverheldering over zijn tijd en zijn eigen leven.
Tolstojs bezorgdheid over de problemen die in de roman worden opgeworpen en aangepakt, leidde hem eind jaren 1870 in een nieuwe ideologische crisis, en zijn steun voor het patriarchale boerenperspectief kwam ook in gevaar.